انرژی های تجدید پذیر
انرژیهای تجدیدپذیر و نقش انرژی خورشیدی در آینده
انرژیهای تجدیدپذیر به انرژیهایی گفته میشود که از منابع طبیعی مانند باد، امواج اقیانوس، انرژی خورشیدی، زیستتوده و سایر منابع طبیعی بهدست میآیند. این منابع به دلیل قابلیت جایگزینی طبیعی، در تئوری پایانناپذیر هستند و به همین دلیل با عنوان «تجدیدپذیر» شناخته میشوند. در حال حاضر، منابع انرژی تجدیدپذیر حدود 10 تا 20 درصد از انرژی مصرفی جهان را تأمین میکنند و سهم آنها بهطور مستمر در حال افزایش است.
انرژی خورشیدی چیست؟
یکی از مهمترین و پرکاربردترین انواع انرژیهای تجدیدپذیر، انرژی خورشیدی است. خورشید بهعنوان منبعی عظیم از نور و گرما، میلیاردها سال انرژی مورد نیاز زمین را تأمین کرده و بر اساس محاسبات علمی، تا حدود 4٫4 میلیارد سال آینده نیز به تابش خود ادامه خواهد داد. این ویژگی، انرژی خورشیدی را به یکی از پایدارترین منابع انرژی تبدیل کرده است.
روشهای بهرهبرداری از انرژی خورشیدی
بهطور کلی، از انرژی خورشیدی به دو روش اصلی استفاده میشود:
تولید برق خورشیدی (سیستم فتوولتائیک)
در این روش، نور خورشید توسط سلولهای خورشیدی جذب شده و به انرژی الکتریکی تبدیل میشود. این فرآیند که با نام فتوولتائیک (Photovoltaic یا PV) شناخته میشود، امکان تولید برق پاک و بدون آلایندگی را فراهم میکند. واژه فتوولتائیک از ترکیب «فتو» بهمعنای نور و «ولتائیک» بهمعنای الکتریسیته تشکیل شده و بهطور ساده به معنای برق حاصل از نور خورشید است.
سیستمهای فتوولتائیک کاربرد گستردهای در مصارف خانگی، صنعتی و نیروگاهی دارند و بهعنوان یکی از سریعترین روشهای توسعه انرژیهای پاک شناخته میشوند.
انرژی خورشیدی حرارتی
در روش حرارتی، از گرمای خورشید بهصورت مستقیم استفاده میشود. این نوع انرژی که گاهی با عنوان انرژی خورشیدی پسیو یا غیرفعال نیز شناخته میشود، در سیستمهای آب گرم خورشیدی یا طراحی ساختمانها با پنجرههای بزرگ شیشهای برای جذب و ذخیره گرمای طبیعی خورشید به کار میرود.
انرژی خورشیدی حرارتی نقش مهمی در کاهش مصرف سوختهای فسیلی و بهینهسازی مصرف انرژی در ساختمانها ایفا میکند.